เรื่องเล่าป่างิ้ว
เมื่อหมู่บ้านกะเหรี่ยงเรียนรู้ที่จะดูแลป่า และปล่อยให้ป่าดูแลเราคืน
ยุวอโกลวคืออะไร
ถ้อยคำภาษากะเหรี่ยงสะกอ ที่หมายถึงการกลับคืนสู่อ้อมกอดของป่า
คือคำที่ชาวกะเหรี่ยงบ้านป่างิ้วใช้เรียกช่วงเวลาที่ปล่อยให้ป่าค่อย ๆ ทำให้เราช้าลง และเยียวยาเราอย่างเงียบงัน และยังเป็นชื่อของเรา — คำเชิญให้คุณมาพักใจ เรียนรู้ และใช้ชีวิตตามฤดูกาลร่วมกับชุมชนที่ดูแลผืนป่านี้มาหลายชั่วอายุคน
หัวใจของบ้านป่างิ้ว
จากครอบครัวเดียวในปี 2437 สู่ชุมชนทั้งหมู่บ้านในวันนี้
บรรพบุรุษของเราเดินทางข้ามขุนเขาจากแม่ฮ่องสอน มาตั้งถิ่นฐานริมลำห้วยหลอด ด้วยผืนป่าและสายน้ำอันอุดมสมบูรณ์ ผ่านมากว่าหนึ่งศตวรรษ ภาษา ความเชื่อ และวิถีชีวิตยังคงส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
วันที่คนทั้งหมู่บ้านลุกขึ้นปกป้องป่า
ราวปี 2520 ป่าเริ่มเสื่อมโทรมและลำห้วยแห้งลง ในปี 2526 ชุมชนเลือกที่จะดูแลป่าอีกครั้ง ไม่ใช่ด้วยกฎ แต่ด้วยความเชื่อดั้งเดิมว่าป่า สายน้ำ และต้นไม้ใหญ่ล้วนมีชีวิตและควรค่าแก่การเคารพ แล้วป่าก็ค่อย ๆ ฟื้นคืน สายน้ำก็กลับมา
อาบป่า วิถียุวอโกลว
ไม่ใช่การเดินป่าเพื่อพิชิต แต่คือโอกาสได้หยุด
ตลอดราวหนึ่งชั่วโมงครึ่ง คุณจะเดินช้า ๆ ผ่านฐานเรียนรู้ 10 ฐานเลียบลำห้วย สูดกลิ่นดิน สัมผัสเปลือกไม้ ฟังเสียงนก กิจกรรมนี้ผสานศาสตร์ชินรินโยกุของญี่ปุ่นเข้ากับภูมิปัญญาของชาวกะเหรี่ยง เพื่อปลุกประสาทสัมผัสทั้งห้าของคุณให้ตื่นอีกครั้ง
ประสบการณ์ที่อยากชวนคุณมาลอง
สิ่งที่รอคุณอยู่ที่บ้านป่างิ้ว
อยู่ร่วมกับธรรมชาติ ไม่ใช่ฝืนมัน
ที่นี่ วันยังคงดำเนินไปตามจังหวะของป่า ออกนาแต่เช้า เก็บผักและเห็ดสาย ๆ ทอผ้ายามบ่าย และล้อมวงกินข้าวกับครอบครัวใต้แสงตะเกียง คุณไม่ได้มาดูวิถีนี้ แต่ได้มาลองใช้ชีวิตแบบนี้ด้วย
"ห้วยหลอดสมบูรณ์ ชุมชนปกาเกอะญอน่าอยู่ เชิดชูวัฒนธรรม น้อมนำเศรษฐกิจพอเพียง"
พร้อมให้ป่าดูแลความเหนื่อยล้าของคุณหรือยัง
เลือกวันว่างของคุณ แล้วเริ่มพักใจที่บ้านป่างิ้ว